Een filmbewerking van je favoriete boek: genot of afknapper?

Na het uitdunnen van mijn boekencollectie, is nu mijn verzameling dvd’s aan de beurt. Laatst werd op een van de boekenliefhebberssites op Facebook een vraag gesteld over filmbewerkingen van boeken en/of die films de bewuste boeken tot hun recht deden komen.

Ik citeer in dit verband een uitspraak van de beroemde Engelse schrijver Graham Greene:

A movie is not a book. If the source material is a book, you cannot be too respectful of the book. All you owe to the book is the spirit.

Daarmee ben ik het roerend eens. Je kunt niet in een negentig minuten durende film alle finesses van een literair werk verwerken, maar wel trouw blijven aan hetgeen de auteur de lezer heeft willen meegeven. En ik ken tal van films die aan dat criterium voldoen.

Neem Possession van A.S. Byatt. Best een lastig boek, Byatt maakt het de lezer niet gemakkelijk, niet inhoudelijk, noch naar taalgebruik. Maar van de filmbewerking van Neil Labute heb ik genoten. Een ander voorbeeld is The End of the Affair uit 1999 naar de prachtige roman van Graham Greene, The English Patient van Michael Ondaatje en Women in Love naar het boek van D.H. Lawrence. Vier voorbeelden van filmbewerkingen waarvan ik vind dat de makers geprobeerd hebben de verhaallijn van het boek getrouw te volgen.

Natuurlijk zijn er ook bewerkingen die minder geslaagd zijn, maar die je soms in de tijd moet zien om er misschien wat milder over te kunnen oordelen. Een voorbeeld daarvan vind ik de versie van Jane Austens Pride and Prejudice uit 1940 met Laurence Olivier en Greer Garson. Buiten het feit dat er ernstig in het verhaal is ingegrepen _ Lady Catherine heeft een sympathiek karakter (!) _ klopt er qua aankleding weinig van de periode waarin het boek zich afspeelt. Men zou door geldgebrek gebruik hebben gemaakt van de kostuums uit Gone With the Wind, een verhaal dat zich niet in de Regency in Engeland afspeelt, maar tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Desalniettemin ontving de film een oscar.

Ik ken weinig afknappers. Een ervan is Girl With a Pearl Earring naar het boek van Tracy Chevalier. Ik heb genoten van het boek, maar de film vond ik teleurstellend, ondanks het feit dat ik bij de première aanwezig mocht zijn. De decors waren zo onzinnig (door geringe budget overgenomen van een set voor een film die zich in Venetië afspeelt), en verder vond ik de acteerprestaties niet geweldig.

Maar de meeste bewerkingen die ik ken, zijn zeer de moeite van het bekijken waard. Tussen mijn dvd’s zitten bewerkingen van een aantal van mijn favoriete literaire werken, soms heb ik zelfs meer dan één bewerking (bioscoop- of televisiefilm, c.q. -serie) van een en hetzelfde door mij zo geliefde boek. Van het eerder genoemde Pride and Prejudice, maar ook van Charlotte Brontë’s Jane Eyre (waarvan ik de bewerking met Michael Fassbender verreweg de beste vind), Emily Brontë’s Wuthering Heights en E.M. Forsters A Room With a View. Deze houd ik nog even bij me, tezamen met een paar andere interessante. Ook al heb ik geen dvd-speler meer en Netflix ik tegenwoordig, ik kan er domweg (nog) geen afstand van doen.

Maar de overige doe ik weg (zie foto’s).

IMG_4118

IMG_4119

©Renée Olsthoorn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s